خوب هم كار كرده است . او اين پايان‌نامه را در 228 صفحه وزيرى بزرگ و در 1977 گذرانده شده است . استاد راهنماى آن آقاى كنث آلين لوثر كه دانشگاه تهران را ديده است دربارهء تاريخ وزراء گفتارى بنام سرچشمه‌اى تازه يافته براى تاريخ سلجوقيان عراق در مجله Der Islam سال 1966 دفتر 5 ص 17 - 128 دارد كه ترجمه فارسى آن از دانشمند گرامى آقاى آذرنگ در اينجا مىبينيم . در اين دفتر شعرهاى فارسى و عربى آمده و من آنها را به دانشمند گرامى آقاى دكتر مهدوى دامغانى كه در شناخت شعرهاى عربى توانا هستند نشان دادم و چند روزى مسودهء آن نزد ايشان بود و مهر ورزيدند و پاره‌ايى از آنها را درست كردند . آنچه نادرست مانده است از بدى نسخه و بىدانشى من است نه از ايشان . واژه‌هاى ديوانى فراوانى در آن هست و پر است از مثلهاى فارسى كه در عبارت جاىجاى گنجانده شده همانها كه وراوينى در ديباچهء مرزبان‌نامه از آنها ياد كرده است . براى روشن شدن مطالب اين دفتر من در اينجا دو جدول مياورم يكى در بارهء پادشاهان سلجوقى و وزيران و كاركنان ديوان و دربار آنان كه از دفتر فاير بانكز گرفته‌ام دومى دربارهء همان وزيران با نشان دادن سرچشمه‌هايى كه در آنها از آنان ياد شده است . در گفتار آقاى لوثر هم‌چنين جدولى آمده ولى از دو سرچشمه بيشتر ياد نشده است . اين دو جدول به خوبى نشان ميدهد كه در اين دفتر از چه‌ها سخن به ميان مىآيد : جدول نخستين ( 1 ) سلطان طغرل دوم ( 525 - 529 ) 1 - وزير : قوام الدين ابو القاسم درگزينى ( 525 - 528 ) 2 - وزير : شرف الدين على بن ابى الرجاء ( 528 - 529 ) نائب : عز الدين قراجهء اصفهانى طغرائى : اثير الدين ابو عيسى منشى : عز الدين ولى مستوفى : تاج الدين كافى اصفهانى كه پس از وى ولى الدين كافى اصفهانى آمده بود . نايب مستوفى : علاء الدين خشاب خراسانى كه پس از او مجد الدين ابو طالب